Świadczenia uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji

Od 1 września 2019 r. osoby niezdolne do samodzielnej egzystencji mogą składać wnioski o świadczenia uzupełniające na podstawie przepisów wprowadzonych ustawą z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji.

TREŚĆ USTAWY TU  lex-dz-u-2019-1622-swiadczenie-uzupelniajace-dla

Komu przysługuje świadczenie:

– osobom, które ukończyły 18 lat i zostały uznane za całkowicie niezdolne do pracy/ do pracy w gospodarstwie rolnym lub do służby i do samodzielnej egzystencji, która została stwierdzona orzeczeniem;

– osobom uprawnionym, które nie posiadają prawa do świadczeń pieniężnych finansowanych ze środków publicznych albo suma tych świadczeń o charakterze innym niż jednorazowe, wraz z kwotą wypłacaną przez zagraniczne instytucje właściwe do spraw emerytalno-rentowych, z wyłączeniem renty rodzinnej, zasiłku pielęgnacyjnego oraz innych dodatków i świadczeń wypłacanych wraz z tymi świadczeniami na podstawie odrębnych przepisów przed dokonaniem odliczeń, potrąceń i zmniejszeń, nie przekracza kwoty 1600 zł miesięcznie;

– osobom zamieszkującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli są:

1) obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej lub;

2) posiadającymi prawo pobytu lub prawo stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, lub;

3) cudzoziemcami legalnie przebywającymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Świadczenie uzupełniające przysługuje osobie uprawnionej w wysokości nie wyższej niż 500 zł miesięcznie, przy czym łączna kwota świadczenia uzupełniającego i świadczeń nie może przekroczyć 1600 zł miesięcznie.

Formularze wniosków o świadczenia uzupełniające powinny być dostępne w każdej jednostce ZUS oraz na stronie internetowej www.zus.pl o symbolu ESUN.

Do wniosku należy załączyć:

1) orzeczenie  z wyjątkiem przypadku, gdy ten dokument jest już w posiadaniu organu właściwego;

2) w przypadku osób uprawnionych do emerytury i renty zagranicznej lub innego świadczenia zagranicznego o podobnym charakterze – dokument potwierdzający prawo do tych świadczeń i ich wysokość, wystawiony przez zagraniczną instytucję właściwą do spraw emerytalno-rentowych;

3) oświadczenie osoby uprawnionej lub jej przedstawiciela ustawowego albo pełnomocnika o nieposiadaniu prawa do świadczenia, o którym mowa powyżej  lub o posiadaniu prawa do świadczenia wraz ze wskazaniem jego nazwy, organu przyznającego oraz wysokości; w przypadku posiadania prawa do więcej niż jednego świadczenia – oświadczenie powinno wskazywać wszystkie przysługujące prawa do świadczeń.

Co w sytuacji gdy nie posiadamy orzeczenia o niezdolności do samodzielnej egzystencji ?

Osoby te będą musiały do wniosku o świadczenie uzupełniające dołączyć zaświadczenie o stanie zdrowia (wydane przez lekarza nie wcześniej niż na miesiąc przed złożeniem wniosku) oraz – jeśli posiadają – dokumentację medyczną oraz inne dokumenty mające znaczenie dla wydania orzeczenia, np. kartę badania profilaktycznego, dokumentację rehabilitacji leczniczej lub zawodowej.

Osoby posiadające orzeczenie o znacznym stopniu niepełnoprawności powinny także dołączyć je do wniosku.

Postępowanie przed lekarzem orzecznikiem ZUS będzie przebiegało na ogólnych zasadach.

Lekarz orzecznik wyda orzeczenie na podstawie dokumentacji dołączonej do wniosku (która może zostać uzupełniona w szczególności o opinię lekarza konsultanta albo o wyniki badań dodatkowych lub obserwacji szpitalnej) oraz po przeprowadzeniu bezpośredniego badania stanu zdrowia osoby, w stosunku do której ma być wydane orzeczenie.

Lekarz orzecznik ZUS będzie mógł wydać orzeczenie również bez bezpośredniego badania stanu zdrowia osoby, w stosunku do której ma być ono wydane, jeżeli dokumentacja dołączona do wniosku jest wystarczająca do wydania orzeczenia.

Ustalenie prawa do świadczenia uzupełniającego następuje w terminie nie dłuższym niż 30 dni, od dnia wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

WAŻNE!
Przez pierwsze dwa miesiące obowiązywania ustawy termin na wydanie decyzji będzie wydłużony.ZUS będzie miał na to 60 dni licząc od dnia wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania tej decyzji. Będzie to dotyczyło wniosków zgłoszonych do 30 listopada 2019 r.

W przypadku wątpliwości, do dyspozycji dostępni są konsultanci z Centrum Obsługi Telefonicznej ZUS, w dni robocze od 7:00 do 18:00 (telefon: 22 560 16 00)- NALEŻY WYBRAĆ ZERO (połączenie z konsultantem) PONOWO 7 (świadczenia uzupełniające).

Osoby składające wnioski w imieniu osób uprawnionych powinny posiadać stosowne pełnomocnictwo – pełnomocnictwo zgodnie ze wskazaniem zus powinno zostać wypełnione na druku PEL (druk w załączeniu) WZÓR TU: 0088_18 PEL_marzec_2018.